Weekly Wonder
Elke week geef ik woorden aan mijn verwondering — over samenwerken, faciliteren en speelruimte maken. Hieronder het volledige archief.
-
Pole-pole
Pole-pole Deze week begon met een volle dag, dus zit ik nu 's avonds laat nog deze Weekly Wonder te schrijven. Ik probeer dat zonder haast te doen, indachtig het Swahili dat we ooit op Zanzibar leerden: pole-pole. Langzaam, langzaam. Want 'druk-druk' is vooral wat je jezelf aandoet. Daarom zoek...
Lees verder → -
Grijze gloed
Wij-zij Afgelopen week las ik Meesterschap in polarisatie van Bart Brandsma. Dit boek gaat over de dynamiek van wij-zij-denken en hoe je dat doorbreekt. Terwijl ik het las, zag ik opeens nog meer van die tegenstellingen dan gewoonlijk. Stad versus platteland, elite versus volk, anti versus pro...
Lees verder → -
.JPG)
Slijtvast
'Hoera, een eigen bedrijf!' staat op het mapje dat ik meekreeg bij de KvK. Vorige week, maar ook al toen ik er voor het eerst kwam - bijna twintig jaar terug. Ik kreeg een nieuw nummer, maar de datum van eerste inschrijving blijft gewoon staan. Toen, in 2007, schreef ik me in om naast mijn ambten...
Lees verder → -
Hij staat
Vandaag trek ik mijn laatste 'jasje' uit: Zin in de Zaak. Ik zit straks bij de Kamer van Koophandel om onze VOF te ontmantelen en (weer) verder te gaan als eenmanszaak. Zo begon ik in 2007, met de naam Ons Idee. Later maakten we daar Zin in de Zaak van, als VOF, bijna 12 jaar geleden. Ik voerde da...
Lees verder → -
Oprechte deelneming
Ik ben een waardeloze deelnemer. Met dat idee liep ik jarenlang rond op bijeenkomsten en in workshops. Omdat ik dit soort dagen zelf ontwerp en begeleid, kijk ik mee met een kritisch oog: hoe staat de zaal, waar loopt het vast, wat zou ik anders doen? En voor ik het wist stond ik weer aan de ra...
Lees verder → -
Zoek de grens op (1)
Vorige week liep ik in Design Museum Den Bosch door Vorm en vaderland, een expositie over hoe ontwerp een land maakt. Vlaggen, bankbiljetten, paspoorten, grenspalen. Ergens halverwege trof me een woord: geofictie. Precies dat wat ik vroeger zelf beoefende, zonder die naam te kennen. Ik tekend...
Lees verder → -
Spelen & schrijven
Precies tien jaar terug was ik bij de Do Lectures in Wales. Daar ontdekte ik dat ik spelen en werken dichter bij elkaar wil brengen. In het afgelopen decennium bracht ik dat in de praktijk, en bouwde ik aan een groter verhaal. Dat verhaal staat nu in het dossiernummer van Tekstblad over 'Spelen'....
Lees verder → -
Schitterende scheuren
Dit is Sorry Boy, te zien bij Bas Kosters' expo 'Many loving arms' in het Rijksmuseum Twenthe. Sorry Boy is ontwikkeld tijdens een artist-in-residency in Arita, Japan. De naam komt voort uit een wegversperring die Bas in Tokio zag, met daarop het woord 'Sorry': in Japan verontschuldigt zelfs he...
Lees verder → -
Into the groove
Into the groove "Hoeveel groeven heeft een grammofoonplaat?" Dat was één van de leukste vragen die ik kreeg bij een pubquiz. Veel teams kwamen met een getal passend bij het toerental. Het juiste antwoord was echter: twee. Eén per kant. Eén doorlopende spiraal — alle nummers, alle stiltes, in...
Lees verder → -
Connect the Dots
Draw a duck Twintig jaar geleden, nog in mijn tijd bij de Gemeente Enschede, stuitte ik op deze Calvin en Hobbes-strip. Calvin is woedend: zijn natuurlijke talent is misbruikt om een eend te tekenen. “From now on, I’ll connect the dots my own way.” Samen met Gerbrich stelde ik voor hem op t...
Lees verder → -
Omarm het ongemak
Ontberen van ontmoeting Als kind bewoog ik me kilometers van huis. Lopend, fietsend. Naar het voetbalveld, de speeltuin, het kanaal of 'de bult'. Om anderen te ontmoeten, met hen te spelen. Daar waar ik hen trof leerde ik over groepsdynamiek. Ik ontdekte wanneer je een grote bek moest hebben...
Lees verder → -
Speelruimte in 2026
Stemmen uit het verleden In de afgelopen periode dook ik in de archieven van mijn oude podcast 'The Play Way'. Een serie afleveringen, opgenomen tussen 2019 en 2021, waarin ik gasten vroeg naar hun speelhistorie. Terugluisterend viel me op hoeveel van wat zij vertelden nog steeds resoneert -...
Lees verder → -
Stadse Speeltuin
Minigolf manie Eén van mijn 'guilty pleasures' is minigolf spelen. Vaak doe je dat op een toeristische locatie, temidden van verschillende groepjes. Maar wat als we de hele stad zouden zien als minigolfbaan? Dat idee schoot Willem-Jaap en mij te binnen tijdens een bezoek aan Berlijn. Die stad he...
Lees verder → -
Mario's Methode
Corona en Donkey Kong Als kind speelde ik zelden op een Nintendo, maar in Coronatijd ontdekte ik een website met allemaal retrogames. Eentje ervan is Donkey Kong. Misschien heb je het wel eens gespeeld, en anders gezien: een gorilla houdt de prinses gegijzeld en Mario wil haar bevrijden, maar mo...
Lees verder → -
Polder of Playground?
Wol-ie weven? 'Wol-ie weven?' - zo noemden Ayesha en ik onze openingsact als dagvoorzitters bij de CityDeal Kennis Maken Kennisdelingsdag, afgelopen vrijdag. Bollen wol door de zaal gooien, verbindingen maken, letterlijk een netwerk weven van alle betrokkenen. Prachtige chaos ontstond - mense...
Lees verder →