Weekly Wonder
Elke week geef ik woorden aan mijn verwondering — over samenwerken, faciliteren en speelruimte maken. Hieronder het volledige archief.
-
Oprechte deelneming
Ik ben een waardeloze deelnemer. Met dat idee liep ik jarenlang rond op bijeenkomsten en in workshops. Omdat ik dit soort dagen zelf ontwerp en begeleid, kijk ik mee met een kritisch oog: hoe staat de zaal, waar loopt het vast, wat zou ik anders doen? En voor ik het wist stond ik weer aan de ra...
Lees verder → -
Tenttempo
Als ik een vakantie plan, boek ik eigenlijk het liefst via Airbnb. Fijne bedden, een royale keuken, een douche die het doet. We hebben alleen ook een (hele grote) tent, die we af en toe uitlaten, zoals dit jaar in Normandië. Tegen zo’n tentvakantie zie ik altijd een beetje op. Want: waar komen...
Lees verder → -
Het is uit
Het is uit. Meestal zeg (of hoor) je dat als een liefdesrelatie eindigt, of tegenwoordig ook bij vriendschappen. In mijn geval heb ik het echter zakelijk uitgemaakt. Ik ben een starter en begin graag iets nieuws. Maar afmaken, of bewust ergens mee kappen om ruimte te maken voor iets anders:...
Lees verder → -
Human Prompt
"Wat doet het eigenlijk met jouw Chad of Claude, denk je, zoals jij hem commandeert? Wat nu als jouw AI-assistent bewustzijn blijkt te hebben?" Bij die vraag stond ik stil met Bas, die zelf aan het begin van deze eeuw al afstudeerde op hoe je vriendschap ontwikkelt met een AI. Al reflecte...
Lees verder → -
Vinken & Vonken
Vinken & Vonken Onderweg naar een LEGO World Café met als thema 'inclusief plezier' bedenk ik hoe ik eigenlijk naar organisaties kijk. Niet als organigram, maar als de afbeelding bij dit verhaal: een bonte stoet mensen met bijzondere eigenschappen, samengebracht in één cirkel. Soms komt uit e...
Lees verder → -
Schitterende scheuren
Dit is Sorry Boy, te zien bij Bas Kosters' expo 'Many loving arms' in het Rijksmuseum Twenthe. Sorry Boy is ontwikkeld tijdens een artist-in-residency in Arita, Japan. De naam komt voort uit een wegversperring die Bas in Tokio zag, met daarop het woord 'Sorry': in Japan verontschuldigt zelfs he...
Lees verder → -
Ongezond scoren
"Het publiek heeft een onverzadigbare nieuwsgierigheid naar alles, behalve wat het waard is om te weten." schreef Oscar Wilde. En aan die quote moet ik denken als ik terugdenk aan afgelopen zaterdag. Samen met Chris en Tom ging ik op 'Kantinetour'. Vorig jaar deden we nog een 'treurtrip' naar...
Lees verder → -
Verheugvrees
Zie 'm zitten, de grote denker. Ergens halverwege de coachweek waarin ik meedeed. Dat zie ik onder andere aan het boekje in mijn hand. Want na de oefening die we deden toen deze foto gemaakt werd schreef ik een titel op de kaft: 'De kop is eraf'. Ja, inderdaad met de dubbele lading die je erin...
Lees verder → -
Vuurtoren op de vlucht
Er was eens een vuurtoren die niet kon stilstaan. Hij had een krachtig licht, een mooie plek aan de kust en wist precies waarvoor hij bedoeld was: schijnen, er zijn, gevonden worden. Maar zijn lichtbundel was rustelozer dan de zee zelf. Telkens als het licht over de horizon streek en ergens iet...
Lees verder → -
Omarm het ongemak
Ontberen van ontmoeting Als kind bewoog ik me kilometers van huis. Lopend, fietsend. Naar het voetbalveld, de speeltuin, het kanaal of 'de bult'. Om anderen te ontmoeten, met hen te spelen. Daar waar ik hen trof leerde ik over groepsdynamiek. Ik ontdekte wanneer je een grote bek moest hebben...
Lees verder → -
Waar is de Weg
Neuss Laatst zag ik het weer op een verkeersbord staan, toen we in Duitsland reden: Neuss. "Daar heb ik nog eens een wegenkaart gekocht," merkte ik op. Ruim twintig jaar terug, onderweg naar een lezing in Kerkrade. Ergens rond het Ruhrgebied twijfelde ik over de goede weg, en ik belandde bij e...
Lees verder → -
Productieve Paniek
Precies dat wat ik vroeger deed, zie ik mijn kinderen nu doen: last-minute beginnen aan iets dat ze voor school moeten doen. 'Last-minute' in de beleving als ouder. 'Just-in-time' in hun beleving. En: 'op het toppunt van creativiteit', aldus neurowetenschappers. Tijdsdruk schakelt de prefrontal...
Lees verder → -
Verantwoordelijkheid als Verzet
Patatje met pijn Afgelopen weekend zaten we met z'n vieren naar 'Patatje Oorlog' te kijken. Franky en Coen: twee gewone mannen die elkaar tegenkwamen op de markt. Wat begon als een impulsieve actie om vluchtelingen een frietje te geven, groeide uit tot evacuaties in frontgebieden. We zage...
Lees verder → -
Gekmakend Getik
"Ik loop niet weg" ...scandeer ik in mijn hoofd terwijl ik vrijdagavond door de omgeving van het Drentse Diever stap. Tachtig kilometer door horizontale regen, met een beslagen bril, en regendruppels die door mijn hoofdlampje lijken op dwarrelende sneeuwvlokken. Ik loop niet weg, want dat doe...
Lees verder → -
Verveling Verduren
Kilometers kauwen Dit weekend liep ik mijn tweede Kennedymars, in Haaksbergen dit keer: 80 kilometer, zestien uur onderweg. En voor het eerst sinds ik lange afstanden wandel, hield ik het al die tijd vol zonder oortjes, zonder podcast, zonder afleiding. Een klein jaar geleden lukte me dat nog...
Lees verder →