Weekly Wonder
Elke week geef ik woorden aan mijn verwondering — over samenwerken, faciliteren en speelruimte maken. Hieronder het volledige archief.
-
Pole-pole
Pole-pole Deze week begon met een volle dag, dus zit ik nu 's avonds laat nog deze Weekly Wonder te schrijven. Ik probeer dat zonder haast te doen, indachtig het Swahili dat we ooit op Zanzibar leerden: pole-pole. Langzaam, langzaam. Want 'druk-druk' is vooral wat je jezelf aandoet. Daarom zoek...
Lees verder → -
Grijze gloed
Wij-zij Afgelopen week las ik Meesterschap in polarisatie van Bart Brandsma. Dit boek gaat over de dynamiek van wij-zij-denken en hoe je dat doorbreekt. Terwijl ik het las, zag ik opeens nog meer van die tegenstellingen dan gewoonlijk. Stad versus platteland, elite versus volk, anti versus pro...
Lees verder → -
Opa is er ook
Gisteravond keek ik 'Vaderland', de docu van RTV Noord over Jasper Staal, die in het Groninger landschap zoekt naar sporen van zijn vader. Dat zijn er talloze, want de halve provincie zingt de nummers van Ede Staal moeiteloos mee. Jasper was nog maar drie maanden oud toen zijn vader overleed, en...
Lees verder → -
.JPG)
Slijtvast
'Hoera, een eigen bedrijf!' staat op het mapje dat ik meekreeg bij de KvK. Vorige week, maar ook al toen ik er voor het eerst kwam - bijna twintig jaar terug. Ik kreeg een nieuw nummer, maar de datum van eerste inschrijving blijft gewoon staan. Toen, in 2007, schreef ik me in om naast mijn ambten...
Lees verder → -
Hij staat
Vandaag trek ik mijn laatste 'jasje' uit: Zin in de Zaak. Ik zit straks bij de Kamer van Koophandel om onze VOF te ontmantelen en (weer) verder te gaan als eenmanszaak. Zo begon ik in 2007, met de naam Ons Idee. Later maakten we daar Zin in de Zaak van, als VOF, bijna 12 jaar geleden. Ik voerde da...
Lees verder → -
Oprechte deelneming
Ik ben een waardeloze deelnemer. Met dat idee liep ik jarenlang rond op bijeenkomsten en in workshops. Omdat ik dit soort dagen zelf ontwerp en begeleid, kijk ik mee met een kritisch oog: hoe staat de zaal, waar loopt het vast, wat zou ik anders doen? En voor ik het wist stond ik weer aan de ra...
Lees verder → -
Zoek de grens op (1)
Vorige week liep ik in Design Museum Den Bosch door Vorm en vaderland, een expositie over hoe ontwerp een land maakt. Vlaggen, bankbiljetten, paspoorten, grenspalen. Ergens halverwege trof me een woord: geofictie. Precies dat wat ik vroeger zelf beoefende, zonder die naam te kennen. Ik tekend...
Lees verder → -
Werkwoord
"Wij gaan weer naar school!" Dat stond op de spandoeken die je langs de weg zag hangen na de zomervakantie, vroeger. Vandaag had daar in veel gevallen ook "Wij gaan weer naar het werk!" bij gemogen, te zien aan de kantoren die zich weer langzaam vullen. Zelf bracht ik er de laatste weken alw...
Lees verder → -
Kabouterkunst
"Dat hebben de kaboutertjes gedaan." Ongetwijfeld is er een moment in je leven geweest dat je die zin hebt gehoord, of misschien wel zelf hebt gebruikt. In de Digitale Bibliotheek lees ik dat we die uitdrukking sinds ongeveer een eeuw gebruiken. We zeggen ermee dat er behulpzame wezentjes zi...
Lees verder → -
Dichter bij
Bellen met een gedicht: dat kan in Rouen. Op de oude pestbegraafplaats staat de Murmurophone: een oranje telefoon met een ouderwetse draaischijf. Ernaast ligt een telefoonboek vol titels in plaats van namen. Op het bordje staat dat het een 'apparaat voor poëtische telecommunicatie' is; op zic...
Lees verder → -
Tenttempo
Als ik een vakantie plan, boek ik eigenlijk het liefst via Airbnb. Fijne bedden, een royale keuken, een douche die het doet. We hebben alleen ook een (hele grote) tent, die we af en toe uitlaten, zoals dit jaar in Normandië. Tegen zo’n tentvakantie zie ik altijd een beetje op. Want: waar komen...
Lees verder → -
Op verhaal komen
Achtertuin, blote voeten in het gras, en een nieuw boekje in mijn handen. Editie veertien van de Postcast: ‘Verbonden verbindingen, over mensenwerk in uitvoering’. Zevenendertig minuten lees-, blader- en mijmertijd. Tijd om op verhaal te komen. De Postcast is een idee van Causatives, het losse...
Lees verder → -
It is I!
"Mooi hoor, maar volgens mij nog niet hélemaal Wiro," was de reactie van Sjors toen ik een paar maanden terug een AI-gegenereerde afbeelding deelde van mijn naam met op de plek van de i in mijn naam een vuurtoren. Ik schreef al eerder over de wens die ik had voor mezelf: 'being a lighthouse'....
Lees verder → -
Zin(g) in de Zaak
Koorkoorts Waar ik al jaren met vallen en opstaan de drums probeer te beheersen, heb ik nu ook mijn stem ontdekt: ik ben gegrepen door de koorkoorts! Eerder vergaapte ik me wel aan de Zwolse Koorbazen, en op Instagram keek ik met veel plezier naar de Hamburger Goldkehlchen. "Keiner kann singen,"...
Lees verder → -
Joa joa joa
Over Gave Dingen Doen schreef ik laatst al eens in een Weekly Wonder. Met dat initiatief hielpen we mensen hun gave idee te realiseren. Voor onze eigen toffe plannen maakten we een stichting: Zinnige Streken. En één van de projecten die we ondernamen was een apenkooi voor volwassenen. Toen...
Lees verder →